Podkarpacie przestaje być bastionem PiS-u

- Wszyscy myślą, że Podkarpacie to taka dobra ziemia, na której miękko się ląduje ze spadochronem - biadolił jeden z kandydatów w kampanii. Okazało się, że tym razem spadochron się nie otworzył. Przynajmniej w przypadku Krzaklewskiego -

PO przegrała na Podkarpaciu z PiS-em. Można rzec - sromotnie. Jesteśmy jednym z czterech województw w kraju, gdzie partia Jarosława Kaczyńskiego triumfuje. W dodatku te toasty u nas brzmią najgłośniej. PiS na Podkarpaciu ma największą przewagę nad PO - prawie 13 proc. I w ogóle zrobił tu najlepszy wynik w kraju - 41,9 proc. Pod tym względem znaleźliśmy się w doborowym towarzystwie - druga jest Małopolska, gdzie PiS osiągnął 41,3 proc. Ale tam dystans pomiędzy dwoma zwaśnionymi obozami jest mniejszy - ledwo przekracza 6 proc.

Platforma na karku PiS-u

Żeby jednak zobaczyć prawdziwy obraz tego, w którym miejscu na Podkarpaciu są oba ugrupowania, trzeba się cofnąć do eurowyborów pięć lat temu.

Wtedy PiS zgarnął 31,5 proc. głosów. A pamiętacie, ile ugrała PO? Zaledwie 13,4 proc! To był prawdziwy nokaut. O mandacie Platforma nie miała nawet co marzyć. Wtedy PiS wysłał stąd do PE jednego posła, a drugiego LPR. Sporo głosów miała też wówczas Samoobrona.

Powiecie, że pięć lat to szmat czasu? To spójrzmy na wyniki sprzed lat dwóch, do polskiego parlamentu. Wtedy PiS dostał 46,3 proc, a PO 28,5 proc. Różnica prawie 18 proc. A w przeliczeniu na mandaty wypadło to jeszcze tragicznej dla PO: kiedy partia Donalda Tuska w skali kraju piła szampana, podkarpacka PO do Sejmu wprowadziła dwa razy mniej posłów niż koledzy z PiS-u. Z Senatem było jeszcze gorzej: PO nie ma ani jednego senatora, pięć mandatów dzierży w ręku PiS.

Dopiero po przeanalizowaniu tych wyników z przeszłości zrozumiemy, dlaczego w poniedziałek rano Elżbieta Łukacijewska mogła powiedzieć tak:

- Wiem, że nie wygraliśmy. Ale wreszcie doczekaliśmy się czasu, kiedy Podkarpacie przestaje być bastionem PiS-u! - mówiła wzruszona.

Nowa twarz PiS-u

Jakby jednak nie patrzeć, to trzeba powiedzieć jasno: megazwycięzcą wyborów na Podkarpaciu jest Tomasz Poręba. Bo młody. Bo wcześniej praktycznie w regionie nieznany. Bo z ostrą opozycją w rzeszowskim PiS-ie. A Poręba zdobył ponad 85 tys. głosów. To naprawdę sukces.

A na starcie kampanii mało kto dawał mu szansę. Sympatycy partii marudzili, że PiS zaprzepaszcza szansę, odrzucając Mieczysława Janowskiego, który pięć lat temu wywalczył dla partii mandat. A jednak 36-letniemu Porębie udało się. - Osiągnąłem megawynik! - nie ukrywał radości wczoraj rano w rozmowie z "Gazetą".

Ma się z czego cieszyć. Tym bardziej że rzeszowski PiS po cichu liczył, że uda się raczej któremuś z lokalnych posłów. Wystawił ich na listę aż pięciu. A żadnemu z nich nie udało się nawiązać równorzędnej walki z jedynką.

Można się zastanawiać, co tu zaprocentowało. PiS-owcy mówią teraz, że kandydat był dobry. A być może zaprocentowało to, że elektorat tej partii z definicji głosuje na jedynkę.

W każdym razie podkarpacki PiS wysyła z Podkarpacia "nową jakość" - człowieka świetnie znającego realia PE, o znajomości języków nie wspominając, bez kompleksów. "Starszych" w rzeszowskim PiS-ie nieco to kłuje w podniebienie, ale będą musieli Porębę nie tylko przełknąć, ale jeszcze się nim chwalić i liczyć z jego zdaniem. Bo Poręba to człowiek Jarosława Kaczyńskiego.

Na nazwisko, nie na partię!

To, co możliwe w przypadku PiS-u, okazało się zupełnie nie przystawać do PO. Tu wygrała dwójka. I to nie rzutem na taśmę. Elżbieta Łukacijewska znokautowała lidera swojej listy. Tak dużej przewagi nikt się chyba nie spodziewał. - Nawet niektórzy moi koledzy w partii nie wierzyli w to, że dostanę mandat - mówi emocjonalnie sama Łukacijewska.

Radość jest ogromna, bo lider listy został daleko w tyle: Marian Krzaklewski uzbierał ledwie 25,4 tys. głosów. To żenująco mało, zważywszy na to, że władze partii wstawiły go na listę wbrew lokalnym działaczom, tłumacząc, że ma pociągnąć listę i doprowadzić PO do zwycięstwa. Nic z tych rzeczy się nie udało. Krzaklewski dał partii marny wynik, nie licząc niesmaku i u działaczy, i - najwyraźniej - u wyborców tej partii. Bo jednak przygarniając do siebie byłego lidera AWS-u i "Solidarności", partia nadwyrężyła swój image.

Można jednak z wyniku Krzaklewskiego wyciągnąć dwie dobre wiadomości.

Pierwsza to taka, że złamany został mit, że mieszkańcy naszego regionu w ciemno głosują na krajowe nazwiska, na sławy sławy. - Wszyscy myślą, że Podkarpacie to taka dobra ziemia, na której miękko się ląduje ze spadochronem - biadolił jeden z lokalnych kandydatów w środku kampanii.