Wokół syberyjskie mrozy i tylko biletów w kioskach brak

Metoda działała dotąd świetnie. Dotychczasowym mieszkańcom Rzeszowa mówiło się, że przyłączenie kolejnego terytorium spowoduje zwiększenie budżetu miasta. Czytaj: przyłączymy wioski, żeby ściągnąć ich kasę i wybudować coś w centrum miasta - pisze Ireneusz Dzieszko, działacz Podkarpackiej Prawicy.

"Dla przyłączanych przedstawiano argumentację dokładnie odwrotną: jak przyjdziecie do Rzeszowa, zwiększymy u was nakłady na inwestycje - zbudujemy chodniki, kanalizację. Innymi słowy, pieniądze z Rzeszowa skierujemy do waszej wsi.

Klasyczny przykład, jak z praktyki PRL-owskich kacyków, którzy też przez parę dekad wmawiali Polakom, że herbata od mieszania robi się słodka. Obiecujemy jednym pieniądze drugich i na odwrót. Oto istota socjalizmu. Znając pochodzenie polityczne i drogę zawodową Tadeusza Ferenca nawet trudno się dziwić, że sprzedaje on mieszkańcom Rzeszowa wciąż tę samą, niezbyt świeżą potrawę.

Analogia z czasami "komuny" jest pełna. Drugi instrument sprawowania władzy to zadłużanie. Tak jak za Gierka. Doraźnie rzucić na rynek trochę lepszej czekolady i soku z pomarańczy i uciszyć gawiedź za kredyty. To samo robi Tadeusz Ferenc. Zadłużenie miasta gwałtownie rośnie, a nie bardzo widać, co powstało za przejedzone pieniądze.

Gdy nie było już nikogo, kto wierzyłby, że władza "ludowa" chce dobrze, następowała faza strajkowania. To właśnie uczynili na czwartkowej sesji radni, wychodząc z posiedzenia na znak protestu przeciw kolejnej próbie mamienia wszystkich wielkością Rzeszowa miarą przyłączenia Malawy. Jak w PRL-u sukces narodu mierzono ilością wydobytych ton węgla, tak wielkość Rzeszowa w opinii Tadeusza Ferenca jest wprost proporcjonalna do ilości gruntów rolnych, które wejdą w skład "metropolii". A wokół syberyjskie mrozy i tylko biletów w kioskach brak... - kończy swój list Dzieszko.